خدایا، میدانم هستی. میدانم واقعیت داری. میدانم چیزهایی هست که نمیدانم. اما ناامید شدن صمیمیترین دوستم را دارم به چشم میبینم. برای او که همیشه کوهِ امید و چاره است، ناامیدی یعنی آخرِ راه.
خدایا، کمی زودتر جواب ِ این همه خواستنش را بده. جبران میکنم. اصلا خودم همهی لیوان جبران را به تنهایی سر میکشم. فقط میخواهم که به او امید تزریق کنی.
خدایا، تو هم برای رسیدن به خواستهاش دعا کن. دعای تو زودتر مستجاب میشود.
برچسب:
نویسنده: ساحل اسدیپور